Ahmose-Meritamun
Ahmose-Meritamun (of Ahmose-Meritamon) was een koningin van Egypte tijdens de vroege achttiende dynastie.
Ze was zowel de oudere zus als de vrouw van farao Amenhotep I, ze stierf vrij jong en werd begraven in graf TT358 in Deir el-Bahari.
Ahmose-Meritamun was de koninklijke dochter van Ahmose I en Ahmose Nefertari en werd de Grote Koninklijke Vrouwe van haar jongere broer Amenhotep I, farao van het oude Egypte tijdens de Achttiende Dynastie.
Meritamun nam de rol van Godsvrouw van Amon over van haar moeder Ahmose Nefertari.
Andere titels die voor Meritamun zijn vastgelegd, zijn:
vrouwe van de twee landen (nbt-t3wy), (Grote) Koningsvrouw (ḥmt-nswt(-wrt)), meesteres van de twee landen (ḥnwt-tꜣwy-tm), godsvrouw (ḥmt-ntr), verenigd met de witte kroon (ẖnmt-nfr-ḥḏt), koningsdochter (sꜣt-nswt) en koningszuster (snt-niswt).
De titel koningsmoeder (mwt-niswt) wordt ook in latere bronnen vermeld, hoewel ze nooit de moeder van een koning is geweest.
Fragmentarische kolossale buste van Ahmose-Meritamon,
met een pruik in een stijl die geassocieerd wordt met Hathor.
(Foto: Captmondo (Wikipedia), British Museum)
Ahmose Meritamun
Jˁḥ ms mrjt Jmn
(Kind van Iah, geliefde van Amon)
Een kalkstenen beeld van deze koningin werd in 1817 ontdekt door Giovanni Belzoni tijdens zijn werk in Karnak.
Ahmose-Meritamun wordt afgebeeld in de tombe van Inherka (TT359), die dateert uit de 20e dynastie als een van de “Heren van het Westen“.
Ze staat afgebeeld in de bovenste rij achter koningin Ahhotep I en vóór koningin Sitamun.
Scène uit het graf van Inherkau uit de twintigste dynastie van Egypte.
Bovenste rij, van rechts naar links: Amenhotep I, Ahmose I, Ahhotep I, Ahmose-Meritamun, Sitamun, Siamun?, Ahmose-Henuttamehu, Ahmose-Tumerisy, Ahmose-Nebetta, Ahmose Sapair.
Onderste rij, van rechts naar links: Ahmose-Nefertari, Ramses I, Mentoehotep II, Amenhotep II, Seqenenre Tao, Ramses?, Ramses IV, ?, Thoetmoses I.
(Bron: Lepsius-Denkmahler)
Haar stoffelijk overschot werd in 1930 in Deir el-Bahri in TT358 ontdekt door Herbert Eustis Winlock.
Haar mummie werd gevonden in twee cederhouten kisten en een kartonnen omhulsel.
Haar mummie was opnieuw ingepakt en begraven door priesters die haar door rovers vernielde graf hadden gevonden.
Het lijkt erop dat ze relatief jong stierf, met tekenen van artritis en scoliose.
De buitenste kist (nu in het Egyptisch Museum, JE 53140) is meer dan 3 meter groot en is gemaakt van cederhouten planken die aan elkaar zijn bevestigd en tot een gelijkmatige dikte zijn gesneden.
De ogen en wenkbrauwen zijn ingelegd met glas.
Het lichaam is zorgvuldig gesneden met blauwe visgraatmotieven om de illusie van veren te creëren.
De kist was bedekt met goud dat in de oudheid was gestript.
De binnenste kist was kleiner, maar nog steeds meer dan 1,8 meter hoog, de binnenste kist was eveneens bedekt met goud, maar ontdaan van dit kostbare metaal.
De mummie was zorgvuldig opnieuw ingepakt tijdens de regeerperiode van Pinedjem I.
Inscripties vermelden dat het linnen dat bij de herbegrafenis werd gebruikt, in het 18e jaar van Pinedjem werd vervaardigd door de hogepriester van Amon Masaharta, zoon van Pinedjem I.
De herbegrafenis vond plaats in het 19e jaar, maand 3 van de winter, dag 28.
In april 2021 werd haar mummie verplaatst van het Museum voor Egyptische Oudheden naar het Nationaal Museum voor Egyptische Beschaving, samen met die van drie andere koninginnen en achttien koningen, tijdens een evenement dat de Gouden Parade van de Farao’s werd genoemd.
De binnenkist van Ahmose-Meritamun.
(Foto: D. Denisenkov (Wikipedia))
