Imhotep-Pedubast


Kalkstenen stèle met ronde top van Taimhotep, alleen al de grootte van dit stuk geeft het belang van Taimhotep zelf aan.
In de figurenscène, onder de gebruikelijke gevleugelde zonneschijf, staat Taimhotep zelf rechts met opgeheven handen in gebedshouding.
Anatomisch correct, maar naar Egyptische artistieke conventies zeer ongebruikelijk, wordt ze afgebeeld met beide borsten zichtbaar.
De hiërogliefen vóór haar geven alleen haar titel, naam en moedersnaam weer.
De tekens boven de conventioneel gevulde offertafel beschrijven het ritueel als ‘viermaal aanbidden van de god’.
De rij goden die van rechts naar links worden aanbeden, bestaat uit de lokale Memfitische begrafenisgod Sokaris, in de gedaante van Osiris, de stierkoppige Apis, Isis en Nephthys, Horus, Anubis en de valk van het Westen.
De tekst bij elke figuur vermeldt de naam en het epitheton en diverse wensen die aan de overledene zijn vervuld.
Het frame aan elke kant is een ‘was’-scepter.
Priester van Ptah Titels/epitheta zijn onder meer: die een zoon geeft aan degene die er geen heeft.
Hogepriester van Ptah Imhotep Tjaiemhoteps woorden: ‘Oh mijn broeder, mijn echtgenoot, vriend, Hogepriester! Word niet moe van drinken, eten, dronken worden en vrijen! Neem vakantie! Volg je hart dag en nacht! Laat je hart niet om iets geven, anders wat zijn je jaren op aarde? Wat het westen betreft, het is een land van slaap; duisternis drukt op die plaats waar de doden verblijven. Slapend als mummies worden ze niet wakker om hun broeders te zien, ze zijn zich niet bewust van vaders of moeders, hun harten vergeten hun kinderen. Het water des levens dat voedsel is voor allen, is dorst naar mij: het komt alleen voort uit hen die op aarde zijn.‘
Inscriptie: 21 verticale registers van ingegraveerde hiërogliefen.
De hoofdtekst begint met Taiemhoteps geboorte in het negende jaar van Ptolemaeus XII Auletes, op precies 17 november 73 v. Chr., ze trouwde met Psherenptah in 58 v. Chr. toen ze nog geen vijftien was.
Wat volgt is echter een onverwacht persoonlijk verslag van haar leven, voor zo’n hooggeplaatste vrouw zou je normaal gesproken verwachten dat het uit formulematige uitspraken zou bestaan.
Het is zeker een van de meest intieme documenten die uit de oudheid bewaard zijn gebleven en biedt Taiemhoteps versie van de gebeurtenissen die op Psherenptah’s stèle (EA 1875,0810.19) zijn vastgelegd.
‘Mijn man verheugde zich omdat ik drie keer zwanger van hem werd, maar ik schonk hem geen zoon, alleen dochters.’
Nadat er gebeden waren gericht tot Imhotep, een van wiens epitheten is ‘die een zoon geeft aan degene die er geen heeft’, verscheen de god in een droom en vroeg Psherenptah om aanzienlijke bouwwerkzaamheden te verrichten aan het heiligdom van de god in de necropolis van Memphis.
Toen alles volgens de instructies van de god was uitgevoerd, raakte Taimhotep zwanger van een zoon, die geboren werd in het zesde jaar van Cleopatra VII, rond 14.00 uur op 15 juli 46 v. Chr.
Dit was de toekomstige hogepriester van Ptah Imhotep, vernoemd naar de god, maar beter bekend als Padibastet III.
Taimhotep leefde nog slechts vier jaar, haar dood vond plaats op de jonge leeftijd van eenendertig jaar, op 15 februari 42 v. Chr.
De tekst eindigt met een smeekbede aan haar man om ‘carpe diem’ te geven, omdat het hiernamaals een oord van ellende is.

Kalksteenstèle; bovenaan een rij gegraveerde hiëroglyfische teksten (beschadigd), daaronder achtentwintig regels zwarte, geschilderde demotische tekst.

(Bron: British Museum, Londen (EA188))
Kalkstenen funeraire stèle van Padubast-Imhotep, de boog van de stèle wordt ingenomen door een ongewoon grote gevleugelde zonneschijf, waaraan twee cobra’s hangen die een rode en een witte kroon dragen en waaiers met lange stelen van struisvogelveren opzetten, tussen de slangen staan de woorden “leven gegeven”.
In het register eronder zit Osiris, bewaakt door de vleugels van zijn vrouw Isis, met hun zus Nephthys erachter.
Padubast wordt voor de god geleid door de Harendotes met de valkenkop, die een dubbele kroon draagt en de Anubis met de jakhalskop, die nogal ongebruikelijk een atefcmwn draagt.
Achter hen staat Imhotep, een antropoïde godheid met een kap en een wasscepter en ankh-teken.
Een grote ‘was’, gecombineerd met ‘ankh’- en ‘djed’-tekens, vormt een rand langs elke rand.
De inscriptie hieronder bestaat uit twee delen, de bovenste regels zijn gegraveerd in hiërogliefen en de onderste regels zijn voorzien van dezelfde informatie in demotisch schrift.
Padubast draagt een lange, hoog op de borst gewikkelde kilt en, krachtens zijn ambt als hogepriester van Ptah, een luipaardvel en een zijlok op zijn geschoren hoofd.
