Psherenamun I
Psherenamun I, vader van de god, profeet van Ptah, profeet van Min, heer van Senut, opperhoofd van de ambachtslieden (hogepriester van Memphis), zoon van Kha-hapi, waarschijnlijk bij Herankh, geboortedatum onbekend, trouwde met zijn zuster Taneferher in het 3e jaar van Cleopatra VII = 50/49, bij wie hij zes dochters kreeg, waaronder Paibast-Heresankh(?), en één zoon, Psherenamun II, waarschijnlijk geïnstalleerd als HPM in het 1e jaar van Augustus = 30/29, stierf waarschijnlijk in het 3e jaar van Augustus = 28/7.
Stèle EA 184 beschrijft Psherenamun I als de echtgenoot en broer van Taneferher, de moeder van Psherenamun II, stèle EA 188 beschrijft Psherenamun II als de zoon van zowel de broer als de zus van de moeder van Imhotep-Pedubast.
Zoals J. Quaegebeur, Anc. Soc. 3 (1972) 77, 96, opmerkt, is “broer” in deze omstandigheden waarschijnlijk geen synoniem voor “echtgenoot”, dus Psherenamun I was zeker een zoon van Kha-hapi.
Of hij ook een zoon van Herankh was, is minder duidelijk.
Quaegebeur stelt dat hij “zeer waarschijnlijk” de zoon van een concubine was, maar geeft geen reden voor deze conclusie.
Zoals J. Quaegebeur, Anc. Soc. 3 (1972) 77, 96, opmerkt, is “broer” in deze omstandigheden waarschijnlijk geen synoniem voor “echtgenoot”, dus Psherenamun I was zeker een zoon van Kha-hapi.
Of hij ook een zoon van Herankh was, is minder duidelijk.
Quaegebeur stelt dat hij “zeer waarschijnlijk” de zoon van een concubine was, maar geeft geen reden voor deze conclusie.
Stèle EA 184.
(Bron: British Museum, Londen (EA184))
Kalkstenen stèle met ronde top, gevleugelde zonneschijf met hangende gekroonde uraei bovenaan, daarboven een scène van de overleden vrouw die bij de handen wordt geleid door Anubis en Horus voor Osiris (op de troon), Isis en Nephthys; Apis staat rechts; boven de figuren zijn kolommen met nauwelijks zichtbare hiëroglyfische tekst in rode verf, daaronder zijn zeven gegraveerde dubbele lijnen die oorspronkelijk meer tekst scheidden (die nu ontbreekt); centrale horizontale scheur.
Begrafenis stèle van Imhotep-Padubast.
(Bron: British Museum, Londen (EA188))
Kalkstenen funeraire stèle van Padubast-Imhotep, de boog van de stèle wordt ingenomen door een ongewoon grote gevleugelde zonneschijf, waaraan twee cobra’s hangen die een rode en een witte kroon dragen en waaiers met lange stelen van struisvogelveren opzetten, tussen de slangen staan de woorden “leven gegeven”.
In het register eronder zit Osiris, bewaakt door de vleugels van zijn vrouw Isis, met hun zus Nephthys erachter.
Padubast wordt voor de god geleid door de Harendotes met de valkenkop, die een dubbele kroon draagt en de Anubis met de jakhalskop, die nogal ongebruikelijk een atefcmwn draagt.
Achter hen staat Imhotep, een antropoïde godheid met een kap en een wasscepter en ankh-teken.
Een grote ‘was’, gecombineerd met ‘ankh’- en ‘djed’-tekens, vormt een rand langs elke rand.
De inscriptie hieronder bestaat uit twee delen, de bovenste regels zijn gegraveerd in hiërogliefen en de onderste regels zijn voorzien van dezelfde informatie in demotisch schrift.
Padubast draagt een lange, hoog op de borst gewikkelde kilt en, krachtens zijn ambt als hogepriester van Ptah, een luipaardvel en een zijlok op zijn geschoren hoofd.
