Tausret

Tausret, ook gespeld als Tawosret of Tawosret (gestorven in 1189 v.vChr.), was de laatst bekende heerser en de laatste farao van de negentiende dynastie van Egypte.

In Manetho’s Epitome wordt ze vermeld als “Thuoris, die bij Homerus Polybus wordt genoemd, echtgenoot van Alcandra en in wiens tijd Troje werd ingenomen.”
Er werd gezegd dat ze zeven jaar over Egypte regeerde, maar dit cijfer omvatte de bijna zesjarige regering van Siptah, haar voorgangster.
Tausret nam Siptah’s regeringsjaren simpelweg als haar eigen jaren aan.

Hoewel haar enige onafhankelijke heerschappij misschien één tot anderhalf jaar zou hebben geduurd, van 1191 tot 1189 v. Chr., lijkt dit aantal nu eerder twee volledige jaren te zijn, mogelijk zelfs langer.
Opgravingen door de Egyptische Expeditie van de Universiteit van Arizona naar haar gedenktempel (“tempel van miljoenen jaren”) in Gourna suggereren sterk dat deze voltooid en functioneel was tijdens haar regering en dat Tausret een regeringsjaar 9 begon, wat betekent dat ze twee en mogelijk drie onafhankelijke jaren van heerschappij had, na aftrek van de bijna zesjarige regering van Siptah. Haar koninklijke naam, Sitre Meryamun, betekent “Dochter van Re, geliefde van Amon“.

Meer informatie over farao Tawosret kunt u vinden op haar pagina door hier te klikken.

Tekening van een portret van Tausret uit haar graf in Thebe.

(Auteur: Émile Prisse d’Avennes (1807-1879))

Vernietiging van Tausrets dodentempel en hergebruik van haar graf.

Pearce Creasman schrijft in 2013 dat Tausrets opvolgers uit de 20e dynastie de overweldigende behoefte voelden om haar graf uit KV14 in te nemen en haar dodentempel volledig te verwoesten.
Tausret was een van de laatste regerende afstammelingen van Ramses II (de Grote) van de 19e dynastie en de stichters van de 20e dynastie van Egypte en vreesden vermoedelijk de schaduw die deze vrouwelijke farao wierp.
Daarom “ging de stichter van de 20e Dynastie, Sethnacht, of zijn lang regerende zoon, Ramses III, in op Tausrets nagedachtenis en de fysieke manifestaties daarvan.
Deze dramatische weerlegging van de legitimiteit van hun niet-verwante voorganger uit de 19e Dynastie maakte het waarschijnlijk gemakkelijker voor hun eigen afstamming om wortel te schieten en een aanzienlijk aantal andere potentiële troonpretendenten te overmeesteren.
Ramses II, van wie algemeen wordt aangenomen dat Tausret afstamt, had wel 100 kinderen verwekt.
Tausrets koninklijke neven en nichten en potentiële erfgenamen, moeten talrijk zijn geweest…
De aanvallen op Tausrets monumenten bleken effectief, zozeer zelfs dat toen de locatie van Tausrets Thebaanse tempel in 1896 zeer kort werd onderzocht en selectief werd opgegraven door een team onder leiding van W. M. Flinders Petrie, “er slechts een paar stenen van de fundering overbleven.”

Tausrets graf in KV14 in de Vallei der Koningen heeft een ingewikkelde geschiedenis, de oorsprong ervan ligt in de regeerperiode van Seti II.
Grafscènes tonen Tausret die Siptah vergezelt, maar Siptah’s naam werd later vervangen door die van Seti II, vermoedelijk door Tausret die zich wilde associëren met haar overleden echtgenoot.
Het graf werd vervolgens door Setnacht ingenomen en uitgebreid tot een van de diepste koninklijke graven in de vallei, terwijl Tausrets sarcofaag in KV13 opnieuw werd gebruikt door prins Amenherkhepeshef.
Hartwig Altenmuller gelooft dat Seti II in een van de kamers in KV14 werd begraven en later in KV15 werd herbegraven, anderen trekken dit scenario in twijfel.

Een mummie die in KV35 werd gevonden en bekend staat als Onbekende Vrouw D, is door sommige geleerden geïdentificeerd als mogelijk toebehorend aan Tausret, maar er is geen ander bewijs hiervoor dan de correcte periode van mummificatie in de negentiende dynastie.

De sarcofaag van Tausret, later gekaapt door prins Amunherkhepeshef.

(Foto met dank aan: Olaf Tausch (Wikipedia), Luxor-Museum)

Monumenten en inscripties:
Men vermoedt dat er tijdens haar regering expedities werden uitgevoerd naar de turquoise mijnen in de Sinaï en Palestina en dat er beelden van haar zijn gevonden in Heliopolis en Thebe, haar naam is ook gevonden in Abydos, Hermopolis, Memphis en in Nubië.

Inscripties met Tausrets naam komen op verschillende plaatsen voor:

De Bilgaistele behoorde toe aan Tausret.
Deze vermeldt de oprichting van een monument in het gebied van Sebennytos.
Een paar beelden van Tawosret en Siptah bevindt zich nu in de Staatliche Sammlung für Ägyptische Kunst Munich (nr. 122).
Siptah is zittend op Tausrets schoot afgebeeld.
In de tempel van Amada wordt Tausret afgebeeld als een Grote Koninklijke Vrouwe en Godsvrouwe.
Een beeld uit Heliopolis beeldt Tausret af en haar namen zijn gegraveerd met een mengeling van mannelijke en vrouwelijke epitheta. Tausret zelf wordt afgebeeld als een vrouw.
Een cartouche van haar is gevonden, vermoedelijk afkomstig uit Qantir in de Delta.
De namen van Tausret en Siptah zijn gevonden in verband met de turquoise mijnen in Serabit el Khadim en Timna (in de Sinaï en Palestina).
Een faience vaas met een cartouche van Tausret werd gevonden in Tell Deir Alla in Jordanië.
Tausret bouwde een dodentempel naast het Ramesseum, maar deze werd nooit voltooid en slechts gedeeltelijk opgegraven (door Flinders Petrie in 1897), hoewel recente heropgravingen door Richard H. Wilkinson en Pearce Paul Creasman aantonen dat de tempel complexer is dan aanvankelijk werd gedacht.
De tempel werd opgegraven door het Tausert Temple Project (2004 tot heden).

Faience-amulet met de koninklijke naam Tausert.

(Bron: Los Angeles County Museum of Art, Gift of Frank J. and Victoria K. Fertitta (M.80.198.216))