William Foxwell Albright (24 mei 1891 – 19 september 1971) was een Amerikaanse archeoloog, bijbelgeleerde, filoloog en expert op het gebied van keramiek. Hij wordt beschouwd als “een van de meest invloedrijke Amerikaanse bijbelgeleerden van de twintigste eeuw” en verwierf in 1948 bekendheid bij het grote publiek door zijn rol in de authenticatie van de Dode Zee-rollen.
Hij was een vooraanstaand theoreticus en beoefenaar van de Bijbelse archeologie en wordt beschouwd als de grondlegger van de Bijbelse archeologiebeweging.
Albright was van 1930 tot 1958 W. W. Spence hoogleraar Semitische talen aan de Johns Hopkins University en was tussen 1922 en 1936 gedurende meerdere termijnen directeur van de American School of Oriental Research in Jeruzalem.
Hoewel Albright zich voornamelijk bezighield met Bijbelse archeologie, was hij een veelzijdig geleerde die bijdragen leverde aan vrijwel elk vakgebied van de Nabije Oostenstudies: een voorbeeld van zijn veelzijdigheid is een artikel uit 1953, “New Light from Egypt on the Chronology and History of Israel and Judah”, waarin hij vaststelde dat de Egyptische farao Sheshonq I – de Bijbelse Shishaq – ergens tussen 945 en 940 v.Chr. aan de macht kwam.